Jean-Claude Gallotta

Dafnis i Chloe

choreografia: Jean-Claude Gallotta
asystent choreografa: Mathilde Altaraz
muzyka: Henry Torgue, fortepian
kostiumy: Jacques Schiotto i Marion Mercier z Jean-Yves Langlais
dramaturg: Claude-Henri Buffard
projekt świateł: Dominique Zape we współpracy z Pierre Escande
tancerze: Francesca Ziviani, Nicolas Diguet, Sébastien Ledig/Alexandre Galopin
akustyk: Antoine Strippoli
światło: Benjamin Croizy
czas trwania: 55 min
produkcja: Centre chorégraphique national de Grenoble
koprodukcja: Théâtre de la Ville/Théâtre des Abbesses – Paryż
We współpracy z:  MC2 : Grenoble

Założenie
Postaci Dafnisa i Chloe, antycznych bohaterów opowieści, której autorstwo przypisuje się Grekowi Longosowi, do szerokiego grona odbiorców trafiły głównie dzięki muzyce Maurice Ravela napisanej w 1912 roku dla zespołu Baletów Rosyjskich – w wykonaniu utworu w tytułowej roli tryumfy święcił Wacław Niżyński.

Kiedy w 1982 roku, w kilka miesięcy po stworzeniu swojego baletu „Ulisses”, Jean-Claude Gallotta zaprezentował ten „pais de trois”, nie skupiał się zbytnio na samej historii (Chloe, żona młodego pasterza Dafnisa, po porwaniu przez piratów jest zwrócona mężowi dzięki cudowi dokonanemu przez Boga Pan), jak na pracy z ruchem i uchwyceniu energii, delikatności oraz przemocy walki o miłość.

Choreografia stworzona dla Festiwalu w Avignon, wykonywana w tym czasie przez Mathilde Altaraz, Jean-Claude Gallotta oraz Pascale Grava, przy akompaniamencie muzyki skomponowanej i granej na żywo przez Henrego Togue, poruszyła widownię sposobem, w jaki elementy intelektualne i zwierzęce łączą się z humorem i radością zmysłów. Spektakl zebrał entuzjastyczne recenzje krytyków: „małe arcydzieło” – napisała Libération; „jedno z najwspanialszych dzieł, które zobaczyliśmy” - Nouvel Observateur; „istota kochających się związków” pisał Le Monde.

Jean-Claude Gallotta chce utrzymać repertuar National Choreographic Centre w Grenoble, i po odtworzeniu „Ulissesa”, który stał się „Kochanym Ulissesem” w 2007, teraz podjął się pracy z trójką nowych, młodych tancerzy, by dać nowe życie Dafnisowi i Chloe, w tym intymnym, wolnym, zmysłowym, atrakcyjnym, dzikim i psotnym spektaklu (nawet w samym tytule – w oryginale „é”, gra na nosie pierwotnemu dziełu).

Claude-Henri Buffard – March 2010

www.gallotta-danse.com

<<< powrót

2013 / 9 listopada, godz. 20.00 Sala Widowiskowa CK


Iwona Olszowska z udziałem tancerzy EST / Hurtowni Ruchu i Pracowni Fizycznej
– wykład performatywny

"Upadek po Newtonie"
– projekcja filmu

Steve Paxton i Walter Verdin – projekcja filmu
Iwona Olszowska, Jacek Owczarek, SzaZa
– akcja performatywna
Klaus Obermaier & Ars Electronica Futurelab
– spektakl
David Zambrano i Pracownia Fizyczna
– spektakl
Kielecki Teatr Tańca
– spektakl
Kathryn Schetlick & Zena Bibler & Movement Party
– akcja performatywna



Cie Linga
– spektakl

Anna Haracz
– akcja performatywna
Jean-Claude Gallotta
– spektakl
Balet Teatru Wielkiego w Poznaniu
- spektakl

Witold Jurewicz i goście
– akcja performatywna

AEROWAVES PRIORITY COMPANIES – spektakle
Alessandro Sciarroni
Alexander Andriyashkin

Public in Private and Clément Layes
Justyna Jasłowska, Robert Curgenven, Ludomir Franczak
– akcja performatywna
Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu PWST im. L. Solskiego w Krakowie
– spektakl
Marta Ziółek
- spektakl
Aleksandra Borys
– spektakl
Lubelski Teatr Tańca Lubelskie Centrum Kultury w Lublinie Akademickie Centrum Kultury UMCS Chatka Żaka Muzeum Sztuki Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Lublin Miasto Inspiracji Instytut Muzyki i Tańca Ambasada Królestwa Niderlandów Austriackie Forum Kultury Instytut Farncuski w Polsce TVP Lublin Radio Lublin Kurier Lubelski Teatralia Taniec Polska [pl] Lubelski Informator Kulturalny ZOOM