PRASA

Ogrywanie świata ciałem

Grzegorz Józefczuk „Gazeta Wyborcza w Lublinie”, 15 listopada 2004

Spektakle przyciągały tłumy młodej publiczności. Artyści nie nudzili. Jednym słowem – skromny, ale bardzo udany festiwal różnorodności teatrów tańca.

Dziewięć spektakli przez cztery dni to skromnie, ale zarazem – jest to ilość na ludzką miarę, do obejrzenia, bez wyścigów z ssali do sali. A i spektakle dzięki temu pozostawały dłużej w pamięci, zachowując w niej pierwsze momenty świeżości spektaklu i oryginalności. Wartością tej edycji festiwalu była kameralność większości spektakli, pokazująca różnorodność stylu poszczególnych artystów i grup (nie wszystkie możemy tu przypomnieć).

Rozpoczynająca festiwal dynamiczna Walijka Eddie Ladd wykorzystała najnowsze techniki kreowania obrazu filmowego (blue-box), aby przez nawiązanie do filmu „Człowiek z blizną” Briana de Palmy odsłonić techniczne i kulturowe wyznaczniki produkcji kultury filmu. Zupełnie z innej bajki pochodziła improwizacja Boba Eisena z USA: taniec pełen żartu, inspirowany grą między światłem sceny a reakcjami publiczności – o bardzo autorskiej choreografii. Z kolei Fine 5 Dance Theatre z Estonii pokazał bardzo wyrazisty spektakl o spotkaniu dwojga ludzi, którzy świecie nieustannej podróży, symbolizowanej ostrymi dźwiękami kolejowych mechanizmów, szukają spotkania i bliskości. Spektakl znakomicie zatańczony, przemyślany w każdym calu. I znowu inny styl zaprezentowała Amerykanka Andrea E. Woods: taniec pełen elementów afroamerykańskiego etno, lekki i czarujący. Z przyjemnością oglądało się znaną już w Lublinie Sannę Kekäläinen, która na scenie potrafi przeistoczyć się w dalmatyńczyka lub kota...

LINKI

Serwisy recenzyjne

›  nowytaniec.pl


›  Critical Dance